O Kάφκα και η «Δίκη» του

Μεταφράζονται κατά καιρούς διάφορες μελέτες για τον Κάφκα, αυτή τη μεγάλη, διαχρονική φυσιογνωμία της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Ξαναδιαβάζοντας τη Δίκη  του  θυμήθηκα ένα παλιότερο, απλό κείμενό μου, που ακούσθηκε σε μια εκδήλωση για το δημιουργό του Πύργου.

Read Full Post »

Οι γρίφοι της πραγματικότητας

ΕΝΤΓΚΑΡ ΑΛΑΝ ΠΟΕ: Ο χρυσός σκαραβαίος ( Ερατώ. Μετφρ.:Π. Ακριβός. Σελ.: 155). « Α! δεν είμαι σε θέση να σου απαντήσω σ’ αυτό…» Ο Λεγκράν, ο βασικός ήρωας του διηγήματος Μία από τις πιο σημαντικές (αν όχι η σημαντικότερη) λογοτεχνικές φωνές της Αμερικής του 19ου αιώνα αλλά και μία από τις πλέον ενδιαφέρουσες παγκοσμίως είναι [...]

Read Full Post »

Nίκος Καρούζος (3)

Ο Ν.Κ. υπήρξε και ένας δεξιοτέχνης της μικρής ποιητικής αφήγησης και του δοκιμίου. Τα περισσότερα πεζά του κείμενα, που δημοσιεύθηκαν κατά καιρούς σε διάφορα περιοδικά και εφημερίδες, διαθέτουν εκτός από την ποιητικότητα και μια ανεπανάληπτη γλαφυρότητα, αμεσότητα, ευθυβολία και στοχαστική διάθεση. Ορισμένα από αυτά είναι αμιγώς ποιητικές πρόζες. Το απόσπασμα του κειμένου που ακολουθεί, είναι [...]

Read Full Post »

Μια συνέντευξη του Ζαν-Λικ Γκοντάρ

Όσοι ενδιαφέρονται για τον “κινηματογράφο μη-θέαμα”, νομίζω ότι πρέπει να επανέρχονται συχνά στις ταινίες και στη διάνοια του δαιμόνιου Ελβετού Ζαν-Λικ Γκοντάρ, του επονομαζόμενου κάποτε και “Πάπα” του Γαλλικού “Νέου Κύματος” (Νουβέλ Βαγκ): της περίφημης εκείνης συσπείρωσης των αντιακαδημαϊκών, σινεφίλ σκηνοθετών στα τέλη της δεκαετίας του ’50. Το κείμενο που ακολουθεί αποτελείται από αποσπάσματα μιας [...]

Read Full Post »

Herta Müller

Ως γνωστόν τo βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας για το 2009 δόθηκε στη ρουμάνα συγγραφέα (ποιήτρια, μυθιστοριογράφο και δοκιμιογράφο) Χέρτα Μίλερ, ελάχιστα μεταφρασμένη στα ελληνικά. Η Μίλερ (1953) είναι γερμανικης καταγωγής. Τα έργα της αποτυπώνουν, κυρίως, τη βία και την ανηθικότητα του καθεστώτος Τσαουσέσκου, του οποίου η ίδια υπήρξε θύμα: ήταν υπό συνεχή παρακολούθηση από τις μυστικές [...]

Read Full Post »

Για τον Νίκο Καρούζο (2)

Η ειρκτή και η δέηση “Θηλάζω θεότητα/ εμένα θηλάζει” Νίκος Καρούζος Για έναν αναγνώστη σαν τον γράφοντα που δεν έχει κατορθώσει (ευτυχώς) εδώ και χρόνια να απαντήσει στον εαυτό του γιατί κατατάσσει δύο ποιήματα του Νίκου Καρούζου (το “Ο Σολωμός στο όνειρό μου” και το “Ο μειλίχιος τρόπος του Βαρβαρόσσα”) ανάμεσα στις κορυφαίες στιγμές της [...]

Read Full Post »

Για τον Νίκο Καρούζο

του Τάσου Γουδέλη Κλείνουν φέτος 20 χρόνια από το θάνατο του μεγαλύτερου, κατά τη γνώμη μου, νεοέλληνα ποιητή: του Νίκου Καρούζου (1926-1990). Ο ιδιότυπος βίος αυτού του μετασουρεαλιστή συγγραφέα του στοίχισε την προβολή και φήμη που του άξιζε. Δυστυχώς για διάφορους λόγους -τους οποίους πρέπει κανείς να αναλύσει επί μακρόν- ποικίλες μετριότητες, τιμημένες διεθνώς μάλιστα, [...]

Read Full Post »

H παρουσία

του Τάσου Γουδέλη Αφού και ο πιο φευγαλέος γίνεται Iστορία μέσα στο χρόνο και διεκδικεί το δικαίωμα  στο φόβο σου, πόσο μάλλον εκείνος που βγαίνει αποφασιστικά από τη σκιά του. Δεν θα φανταζόμουν ποτέ ότι μια από τις εξαδέλφες μου θα γινόταν απρόβλεπτη, τελευταία. Πριν από πολύ καιρό ήταν απλώς ένα αγαπημένο πρόσωπο στα τόσα [...]

Read Full Post »

Μια ενδιαφέρουσα σύνοψη

Ο Θόδωρος Σούμας είναι γνωστός κριτικός (παλιό στέλεχος του περιοδικού Σύγχρονος Κινηματογράφος), συγγραφέας και σκηνοθέτης. Έχει υπογραψει πολλές μελέτες για τον ελληνικό και ξένο κινηματογράφο, οι οποίες διακρίνονται για την απλή όσο και διεισδυτική τους μορφή. Στην πρόσφατη μελέτη του Εθνικές κινηματογραφίες, στιλ και σκηνοθέτες (Αιγόκερως), ο Θ.Σ. εξετάζει, με πολύ ευσύνοπτο τρόπο, σε 13 [...]

Read Full Post »

Από τη Μάντσα στην Αλεξάνδρεια

Δύο μυθιστορήματα ανόμοια μεταξύ τους. Μη συγκρίσιμα σε επίπεδο φόρμας και ήθους. Το καθένα από αυτά κατέχει διαφορετική θέση στην προσωπική αξιολογική μας κλίμακα και σε κάποιον θεωρητικό παγκόσμιο “κανόνα”. Γραμμένα σε εποχές,  με διαφορετικά συμφραζόμενα κοινωνικά και ιδεολογικά. Ο μόνος λόγος που τα συμπεριλαμβάνω σε ένα μικρό σχόλιο είναι το ότι τα δύο αυτά [...]

Read Full Post »