Σε λίγες ημέρες κυκλοφορεί το νέο τεύχος του ΔΕΝΤΡΟΥ (Νο 187-188) αφιερωμένο στον Θόδωρο Αγγελόπουλο. Αναρτώ, εκτός από το εξώφυλλο και το editorial, το οποίο δίνει μια γεύση του περιεχομένου του συγκεκριμένου τεύχους.
Αρχείο για την κατηγορία ‘ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ’
Ένα αφιέρωμα του ΔΕΝΤΡΟΥ
Αναρτήθηκε στην κατηγορία: ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ με ημερομηνία 15/05/2012 | Αφήστε Σχόλιο »
Τα γωνιακά σπίτια του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι
Αναρτήθηκε στην κατηγορία: Βιβλίο, Διηγήματα, Δοκίμια, Πεζά, ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ με ημερομηνία 25/11/2010 | Αφήστε Σχόλιο »
Ο Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι έζησε σε πολλά, ανόμοια μεταξύ τους, σπίτια και σε πολλές, διαφορετικές μεταξύ τους τοποθεσίες- ποτέ δεν έζησε περισσότερο από τρία χρόνια στην ίδια περιοχή– και είχε πάντοτε την έμμονη συνήθεια να κατοικεί σε γωνιακά διαμερίσματα, με τα παράθυρά τους να έχουν θέα σε δύο δρόμους, και να είναι κοντά σε μια εκκλησία, [...]
Δύο συνεντεύξεις
Αναρτήθηκε στην κατηγορία: Απόψεις, Γενικά, Συζητήσεις, ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ με ημερομηνία 17/10/2010 | Αφήστε Σχόλιο »
Οι δύο συνεντεύξεις που ακολουθούν δόθηκαν στα περιοδικά ΔΙΑΒΑΖΩ (Οκτώβριος 2010) και ATHENS VOICE (14-20 Οκτωβρίου 2010), στους Γιάννη Μπασκόζο και Δημήτρη Φύσσα αντιστοίχως.
Φελίνι – Σιμενόν: Πρόσωπο με πρόσωπο
Αναρτήθηκε στην κατηγορία: Συζητήσεις, ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ, Ταινιοκριτικές με ημερομηνία 03/10/2010 | Αφήστε Σχόλιο »
Η συζήτηση που ακολουθεί δημοσιεύθηκε στο Express, το Φεβρουάριο του 1977, επ’ ευκαιρία της προβολής της ταινίας Καζανόβας (αναδημοσιεύθηκε στο Δέντρο-τεύχος 111, Οκτώβριος-Νοέμβριος 2000).
Ένας δημιουργικός μονομανής και μια μεγάλη φυσιογνωμία
Αναρτήθηκε στην κατηγορία: Απόψεις, Γενικά, Συζητήσεις, ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ με ημερομηνία 16/04/2010 | Αφήστε Σχόλιο »
Ο Φρόιντ είναι και θα παραμείνει εσαεί επίκαιρος. Η επαναστατική του θεωρία για το ασυνείδητο ήταν η μεγαλύτερη ρήξη της σκέψης με τα κατεστημένα πράγματα στα νεότερα χρόνια. Ο Φ. ήταν, επίσης, και ένας μείζων συγγραφέας, όχι μόνον επιστήμονας, γιατί μέσα από τη γλωσσική διατύπωση στα κείμενά του κρίνεται και η αυθεντικότητα της επιστημονικής του [...]
Ο Όρσον Γουέλς για τον κινηματογράφο και τη λογοτεχνία
Αναρτήθηκε στην κατηγορία: Απόψεις, ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ με ημερομηνία 07/03/2010 | 2 σχόλια »
Τελευταία έχουν μεταφρασθεί στα ελληνικά ενδιαφέρουσες βιογραφίες του Όρσον Γουέλς (1915-1985) της μεγάλης αυτής μορφής του κινηματογράφου, που ρίχνουν νέο φως στην προσωπικότητα και το έργο του αμερικανού δημιουργού. Ο γράφων ας συγκαταλεγεί ανάμεσα στους φανατικούς θαυμαστές του Όρσον Γουέλς: ένα μικρό του δοκίμιο για το σινεμά, εξάλλου, αφορούσε την ευφυία αυτή (Όρσον Γουέλς: Το [...]
Ένας ασκητικός της ωραιότητος
Αναρτήθηκε στην κατηγορία: Απόψεις, Δοκίμια, ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ με ημερομηνία 28/02/2010 | Αφήστε Σχόλιο »
Ο Ρομπέρ Μπρεσόν (1901-1999), ένας από τους πέντε σπουδαίους ευρωπαίους, μεταφυσικούς κινηματογραφιστές (οι υπόλοιποι τέσσερις: Ντράγερ, Ταρκόφσκι, Κισλόφσκι και Ρομέρ), με το εντελώς ιδιαίτερο “μουσικό” στιλ του, έφερε από τα μέσα του πρηγούμενου αιώνα έως τις αρχές της δεκαετίας του ’80 πολλά νεωτερικά στοιχεία στην τέχνη της μεγάλης οθόνης.
Μια συνέντευξη του Ζαν-Λικ Γκοντάρ
Αναρτήθηκε στην κατηγορία: Συζητήσεις, ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ με ημερομηνία 21/01/2010 | Αφήστε Σχόλιο »
Όσοι ενδιαφέρονται για τον “κινηματογράφο μη-θέαμα”, νομίζω ότι πρέπει να επανέρχονται συχνά στις ταινίες και στη διάνοια του δαιμόνιου Ελβετού Ζαν-Λικ Γκοντάρ, του επονομαζόμενου κάποτε και “Πάπα” του Γαλλικού “Νέου Κύματος” (Νουβέλ Βαγκ): της περίφημης εκείνης συσπείρωσης των αντιακαδημαϊκών, σινεφίλ σκηνοθετών στα τέλη της δεκαετίας του ’50. Το κείμενο που ακολουθεί αποτελείται από αποσπάσματα μιας [...]
Τον καιρό εκείνο ήμουν στην εφηβεία μου
Αναρτήθηκε στην κατηγορία: Πεζά, Ποίηση, ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ με ημερομηνία 27/12/2009 | Αφήστε Σχόλιο »
Τον καιρό εκείνο ήμουν στην εφηβεία μου/ Στα δεκάξι σχεδόν και ούτε θυμόμουν πια τα παιδικά μου χρόνια / 16.000 λεύγες μακριά από τον τόπο που γεννήθηκα / Ήμουν στη Μόσχα, στην πόλη με τα χίλια τρία καμπαναριά και τους / εφτά σταθμούς / Και δεν μου αρκούσαν εφτά σταθμοί και χίλιοι τρεις πύργοι / [...]
Πνιγμός σε θολά νερά
Αναρτήθηκε στην κατηγορία: ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ, Ταινιοκριτικές με ημερομηνία 27/12/2009 | 4 σχόλια »
Η συζήτηση η οποία άνοιξε, κυρίως από την πλευρά της Αριστεράς, σχετικά με την ταινία του Παντελή Βούλγαρη Ψυχή βαθιά, οφείλεται, όπως ήταν φυσικό, σε ιδεολογικές αιτίες. Όσοι αντιμετώπισαν, και ορθώς, το έργο αυτό ως πολιτικό είδος κινηματογράφου, το αντιμετώπισαν πριν απ’ όλα με ιστορικά κριτήρια. Έκπληκτοι κάποιοι εξ αυτών (μεταξύ τους και άλλοι όχι [...]