Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for 8 Ιανουαρίου 2010

του Τάσου Γουδέλη

Αφού και ο πιο φευγαλέος γίνεται Iστορία μέσα στο χρόνο και διεκδικεί το δικαίωμα  στο φόβο σου, πόσο μάλλον εκείνος που βγαίνει αποφασιστικά από τη σκιά του. Δεν θα φανταζόμουν ποτέ ότι μια από τις εξαδέλφες μου θα γινόταν απρόβλεπτη, τελευταία. Πριν από πολύ καιρό ήταν απλώς ένα αγαπημένο πρόσωπο στα τόσα κοντινά που πλημμύριζαν το πατρικό σπίτι. Για να έχω κάποια δικαιολογία, τέλος πάντων, ότι δεν με βρήκε εντελώς απροετοίμαστο η μεταμόρφωσή της, να θυμηθώ, χωρίς λογοτεχνία, κάποιες μανίες της: την προσήλωσή, ας πούμε, σε ένα ασήμαντο αντικείμενο, την ευπιστία της σε μαντείες, το μόνιμο φλερτ με τα αισθήματά της. Καθόλου αμελητέες συνήθειες, μα τότε οι βίοι ήσαν μικροί και περίμεναν. Στα μάτια μου άλλωστε καθένας ευημερούσε το ίδιο μέσα στο θαύμα του. Οπότε ήμουν ο τελευταίος για να κρίνω, αυτό να λέγεται, μόνον που και οι μεγάλοι απέφευγαν τις ευθύνες τους: δικαιολογημένοι κάτω από το έναστρο που τους εμπόδιζε να προσέξουν το διπλανό τους που βάδιζε στον τοίχο ή ανέπνεε με τα μάτια. (περισσότερα…)

Read Full Post »