Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Ιανουαρίου 2012

Η λέξη κ α τ ο ι κ ώ μας φέρνει στο νου, ανάμεσα στα άλλα, ή μάλλον κυρίως, την ιδέα της συνήθειας, τη μόνιμη τάση κάποιων να νιώθουν μια διαρκή οικειότητα με έναν ιδιαίτερο κόσμο. Η ιδανική κατοικία μας είναι η Υφήλιος, τουλάχιστον με τη φιλοσοφική έννοια της λέξης, όπως την αποτύπωσε κυρίως ο Χάιντεγκερ. Το να ε ί ν α ι στον κόσμο, αποτελεί το χαρακτηριστικό του ανθρώπου (σε αντίθεση με τα ζώα, τα οποία δεν έχουν κόσμο, παρά μόνον ένα περιβάλλον όπου ζουν). Αυτό σημαίνει να νιώθεις οικεία με ένα σύνολο εννοιών, αναφορών. Ακόμα και το γεγονός ότι ο κόσμος αποτελείται, κατά κύριο λόγο, από πράγματα παρά από έννοιες δεν πρέπει να μας παραπλανά: τα πράγματα δεν παρουσιάζονται στην καθημερινή μας εμπειρία κυρίως, ως ουδέτερα αντικείμενα: είναι όργανα, υποστάσεις, που έχουν ένα νόημα (χρησιμεύουν, απειλούν, υπόσχονται: αναβάλουν), διότι αλλιώς δεν θα τα βλέπαμε ούτε ως απλές παρουσίες. (…)

(περισσότερα…)

Read Full Post »

Η έννοια της βιβλιοθήκης, σε γενικές γραμμές, μας έχει παραδοθεί από αρχαιοτάτων χρόνων. Οι Ασσύριοι και οι Αιγύπτιοι, μεταξύ άλλων, όπως ξέρουμε διέθεταν αυτόν το μαγικό και ανεξερεύνητο σε βάθος χώρο, περιορισμένο, βέβαια, μέσα στα άδυτα των εξουσιαστικών κύκλων. Μετά την εφεύρεση της τυπογραφίας αλλά και αργότερα η βιβλιοθήκη, μέσα από τη διάδοση του έντυπου λόγου, παίρνοντας διαφορετική μορφή άρχισε να μας συστήνεται ως ένας πραγματικός λαβύρινθος της καθημερινότητάς μας, που δεν θέλαμε να συνειδητοποιήσουμε. Στη σύγχρονη εποχή, πριν από την εισβολή της ηλεκτρονικής εικόνας, η βιβλιοθήκη (δημόσια και ιδιωτική)- ο κόσμος του βιβλίου, με άλλα λόγια- είχε προλάβει να εγκατασταθεί στη συνείδησή μας ως ένα φαινόμενο σχεδόν μεταφυσικό (βλ. Μπόρχες), μέσα στο αχανές και απροσδιόριστό του.
Το κείμενο που ακολουθεί δεν είναι θεωρητικό αλλά δημοσιογραφικό. Το ενδιαφέρον του βρίσκεται στο ότι προσπαθεί με χιούμορ να θίξει, μέσα από τυχαία παραδείγματα, τη σχέση του σύγχρονου συγγραφέα και της προσωπικής του βιβλιοθήκης.

(περισσότερα…)

Read Full Post »

Παίρνοντας τη μορφή ενός παιχνιδιού, πολλές φορές, μικρές ή μεγάλες έρευνες στο χώρο της Τέχνης, μας ψυχαγωγούν, όταν ανακαλύπτουν ενδογαμίες, υπόγειες σχέσεις και κάθε είδους συγγένειες ανάμεσα στα φαινόμενα, τα οποία μπορεί να είναι υποθέσεις ενδοκαλλιτεχνικές ή άλλες. Εν προκειμένω ο Ιταλός δημοσιογράφος και μουσικολόγος Αρμάντο Τόρνο προτείνει ένα κατάλογο πεζογραφικών, θεατρικών και εικαστικών έργων, που έχουν βασισθεί στο καιρικό φαινόμενο της καταιγίδας, στις διάφορες μορφές της. Το κείμενο είναι δημοσιογραφικό, χωρίς δοκιμιακές απαιτήσεις. Παραπέμπει με σύντομες αναφορές σε συγκεκριμένα κομβικά έργα, που έχουν ως κεντρικό άξονα το προηγούμενο θέμα. Είναι μια καλή αφορμή να σκεφθεί κανείς και άλλα ανάλογα παραδείγματα από το «ιδιωτικό» του «αρχείο». Για παράδειγμα, τον πασίγνωστο Τυφώνα του Tζότζεφ Κόνραντ, που δεν αναφέρει ο Τόρνο.

Τ.Γ.
(περισσότερα…)

Read Full Post »