Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Δεκέμβριος 2013

Χρησιμοποιώντας για την αφήγησή του άλλοτε το πρώτο και άλλοτε το τρίτο ενικό πρόσωπο, ο Γουδέλης θα τοποθετήσει στο επίκεντρο της δράσης τον εαυτό του: έναν εαυτό ο οποίος θα ενεργήσει και θα κινήσει τα νήματα της πλοκής υπό την ιδιότητα του συγγραφέα. Τα διηγήματα του Γουδέλη δεν είναι στεγνές επιδείξεις τεχνικής παγιδευμένες στην εσωστρέφειά τους αλλά ζωηρά στιγμιότυπα μιας εσωτερικής ζωής με αληθινή δραματική ένταση και πηγαίο ψυχικό ρίγος: χαρακτηριστικά που απομακρύνουν αυτομάτως την οποιαδήποτε υποψία εγκεφαλικότητας και μεταμορφώνουν το συγγραφικό υποκείμενο σε γνησίως  πάσχουσα οντότητα.

Βαγγέλης Χατζηβασιλείου

από το περιοδικό ο αναγνώστης, 17 Δεκεμβρίου, 2013

(περισσότερα…)

Advertisements

Read Full Post »

Εάν το πρώτο που εξετάζεις σε ένα βιβλίο είναι η χρονολογία θανάτου του συγγραφέα του, έχεις ήδη καθορίσει και την αναγνωστική σου προοπτική.

*

Η γνωστή προτροπή του Φόκνερ για τρίτη ανάγνωση ενός έργου του προς εκείνους που παραπονούνταν ότι δεν το κατάλαβαν διαβάζοντάς το δύο φορές, ας μην κριθεί στο πλαίσιο του ανεκδοτολογικού. Αν συμβεί αυτό δεν θα πάρουμε σοβαρά ούτε τη φράση του Λακάν: «Είμαι ένας δύσκολος συγγραφέας».

*

(περισσότερα…)

Read Full Post »

Το ευαίσθητο και τρυφερό διήγημα που ακολουθεί, εκτός από την αξία του κυρίως θέματός του, έχει και ένα πρόσθετο ενδιαφέρον, που αφορά τη διακειμενική του ματιά. Ο Καμιλέρι επηρεασμένος από τον σπουδαίο Ίταλο Σβέβο και το έξοχο μυθιστόρημά του Η συνείδηση του Ζήνωνα, αποσπά από τη μνήμη του ένα περιστατικό με τον ίδιο και τον πατέρα του, περίπου στα ίχνη του Ζήνωνα.

Το κείμενο του Καμιλέρι μας θυμίζει, με λίγα λόγια, κάτι τόσο κοινότοπο που δεν το βλέπουμε καθαρά, επειδή ακριβώς είναι πολύ κοντά στα μάτια μας: τη σημασία της επίδρασης, του δανεισμού, της έμπνευσης που στηρίζεται στην ξένη ιδέα. Χωρίς τον Σβέβο και τον Ζήνωνά του το διήγημα δεν θα είχε γραφτεί. Πολύ απλά…

Τ.Γ.

(περισσότερα…)

Read Full Post »