Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for the ‘Uncategorized’ Category

Η αληθινή του υποθήκη είναι οι ομηρικές του μεταφράσεις, οι οποίες μέχρι
στιγμής, παρά τις όποιες αδυναμίες τους, είναι αξεπέραστες.

Screenshot_1

 

Read Full Post »

SPETT.UMBERTO ECO A NAPOLI (SUD FOTO SERGIO SIANO)

To κείμενο αυτό δεν φιλοδοξεί να αρθρώσει κάποιες ολοκληρωμένες θεωρητικές (έστω τηλεγραφικές) νύξεις για το έργο μιας μοναδικής πνευματικής φυσιογνωμίας παγκοσμίως, γιατί προέρχεται από μια αυθόρμητη, εκτονωτική θα έλεγα, αντίδρασή μου στην είδηση της απώλειας του Ουμπέρτο Έκο (1932-2016). Εξάλλου δεν είμαι ενήμερος όσον αφορά τη συνολική βιβλιογραφία του περίφημου αυτού στοχαστή. Γι’ αυτό όσα θα ακολουθήσουν είναι ιμπρεσιονιστικές καταγραφές θραυσματικών επαφών μου με το «φαινόμενο Έκο» και μόνο…

Μια άλλη δικαιολογητική βάση αυτού του άρθρου αποτελεί η ανάκληση στη μνήμη μου διαφόρων απόψεων του ίδιου του Έκο, οι οποίες μιλούσαν για το παράδοξο, το «ιδιώνυμο» της σχέσης αναγνώστη και κειμένου. Μιας «ιερής» σχέσης που επιτρέπει στον αποδέκτη μιας γραφής να πνευματοποιεί αλλά και να σωματοποιεί όσα προσλαμβάνει από αυτήν, σαν να μετέχει σε ένα μυστήριο.

Στον βαθμό, λοιπόν, που με έχει επηρεάσει ο εκλιπών, νιώθω σχεδόν υποχρέωση για μια εξομολογητική εν πολλοίς χειρονομία αναφορικά με τις μορφές που πήρε μέσα στο χρόνο αυτή η επιρροή, που ήταν διάστικτη και με έναν λανθάνοντα τρόπο αποφασιστική για το φαντασιακό μου.

Τ.Γ.

(περισσότερα…)

Read Full Post »

nea-ekpliksi-apo-ton-kormak-mak-karthi

Το κείμενο που ακολουθεί προέρχεται από ομιλία μου στην εκδήλωση που οργάνωσε ο πολιτιστικός τομέας της ΔΗΜΑΡ με θέμα «Η βία της Ιστορίας στην νεοελληνική λογοτεχνία» στις 10-2-16 στο βιβλιοπωλείο «Επί λέξει» με ομιλητές τους: Θανάση Βαλτινό, Νίκο Δαββέτα, Δημήτρη Φύσσα και εμένα. Καθένας ομιλητής αναφέρθηκε σε βιβλία του που είχαν σχέση με το θέμα της εκδήλωσης.

Τ.Γ.

(περισσότερα…)

Read Full Post »

13-1--4-thumb-large

Προτείνω αυτό το κείμενο, που μεταφράζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, όχι για την αισθητική του αξία, όσο την φιλολογική. Διότι αφορά ως μαρτυρία μια προσωπικότητα της λογοτεχνίας, κατά τη γνώμη μου, ιδιαίτερη: τον Χούλιο Κορτάσαρ, τον αργεντίνο μοντερνιστή συγγραφέα που έζησε και εργάσθηκε εξόριστος στην Γαλλία.
Όσοι δεν έχουν διαβάσει το ευρηματικό του μυθιστόρημα Το κουτσό (1963) ας σπεύσουν να το προμηθευτούν γιατί είναι μοναδικό όχι μόνον ως ευφυές λογοτεχνικό τέχνασμα (διαβάζεται από οποιοδήποτε σημείο του σαν να το διαβάζεις από την αρχή), που θυμίζει τα παίγνια των γάλλων μοντερνιστών (Περέκ, Κενό κλπ), αλλά και γιατί είναι καθαυτό ένα εξαιρετικό ανάγνωσμα.
Ας μην ξεχνάμε, επίσης, ότι το περίφημο φιλμ Βlow up (1967) του Αντονιόνι βασίσθηκε σε έργο του πολύπλευρου αυτού καλλιτέχνη.

Τ.Γ.

(περισσότερα…)

Read Full Post »

5838_coupland_douglas

Νομίζω ότι ο Ντάγκλας Κόπλαντ, ο καναδός συγγραφέας του προκλητικού κάποτε best-seller Generation X (1991), παρότι δεν περνά πλέον την πρώτη νεότητά του, είναι ο πλέον κατάλληλος σχολιαστής του φαινομένου των selfies. Επειδή εξακολουθεί να είναι εξαιρετικά παρατηρητικός, όταν αποφεύγει τους εντυπωσιασμούς και τις δημαγωγίες.
Για του λόγου το αληθές: το ακόλουθο κείμενο, το οποίο με χιούμορ και νεύρο προσπαθεί να αναλύσει τη συγκεκριμένη μόδα μέσω κοινωνιολογικών και ψυχολογικών εστιάσεων.
Να υπενθυμίσω ότι ο Κόπλαντ δεν είναι συγγραφέας απαιτήσεων γιατί το βλέμμα του δεν κατορθώνει να υπερβεί ένα είδος δημοσιογραφικού/δημοσιολογικού πεδίου, που θα μπορούσαμε να συναντήσουμε, ας πούμε, σε ποιοτική αρθρογραφία έγκυρης εφημερίδας. Το κείμενό του, λοιπόν, ας το αντιμετωπίσουμε με αυτές τις προϋποθέσεις, οι οποίες σε τελευταία ανάλυση μπορούν να διασκεδάσουν και να προβληματίσουν.

Τ.Γ.

(περισσότερα…)

Read Full Post »

Το όνομα και μόνο του Χέρμαν Μέλβιλ (1819-1891) εξάπτει τη φαντασία των βιβλιόφιλων. Όχι, βέβαια, τόσο των σημερινών όσο των παλαιοτέρων που διαβάζοντας το θρυλικό του μυθιστόρημα Μομπι Ντικ (1851), όταν ακόμα ήσαν εν μέρει άλυτα πολλά από τα μυστήρια της φύσης του πλανήτη, ένιωθαν δέος μπροστά στις αλληγορίες του συγκεκριμένου έργου.
Και εμείς, όμως, οι σύγχρονοι έχουμε πολλούς λόγους να υποκλινόμαστε στην ιδιοφυία του αμερικανού συγγραφέα, ο οποίος ανασύνθεσε με εξαιρετική δύναμη και υποβολή τη ζωή των φαλαινοθηρών του προπερασμένου αιώνα αλλά και τον σκοτεινό κόσμο των μεταφυσικών συμβόλων.
Ο Μέλβιλ εκτός από τον Μόμπι Ντικ έγραψε πολλά και αξιόλογα βιβλία (Μπάρτλεμπι ο γραφιάς, Μπενίτο Σερένο, Ο έμπιστος άνθρωπος κ.α.) στα οποία αποδεικνύει μεγάλη οξυδέρκεια και διεισδυτικότητα όσον αφορά τη διαχείριση σύνθετων θεμάτων του ανθρώπινου ψυχισμού. Αλλά τίμησε την παγκόσμια γραμματεία κυρίως με τον Μόμπι Ντικ.
Το κείμενο που αναρτώ, νομίζω ότι μεταφράζεται για πρώτη φορά στα ελληνικά ή εάν έχει μεταφραστεί, λανθάνει. Πρόκειται για ένα κριτικό κείμενο του Μέλβιλ για δύο βιβλία που σχετίζονται με τις φάλαινες και τη θάλασσα (Etchings of a whaling cruise του J. Ross Browne και Sailor’s life του John Codman) που δημοσιεύθηκε το 1847, δηλαδή λίγα χρόνια πριν από τον Μόμπι Ντικ.
Απολαμβάνει κανείς το ύφος, τη γλώσσα αλλά και τη γνώση του Μέλβιλ για το αντικείμενό του. Ο τελευταίος δεν ήταν κριτικός αν και οι αφορισμοί του για τη λογοτεχνία είναι αξιοσημείωτοι. Το κείμενο μπορεί κάλλιστα να διαβαστεί σαν αφήγημα.
Η φιλολογική του αξία έγκειται στο ότι προοικονομεί το επόμενο μεγάλο αφηγηματικό του άλμα.

Τ.Γ.

(περισσότερα…)

Read Full Post »

Ο αιώνας που πέρασε με τον ορυμαγδό των ιδεών και των γεγονότων που μας κληρονόμησε, ακόμα δεν μας έχει δώσει τη δυνατότητα μιας ψύχραιμης ιεράρχησης και αξιολόγησής τους. Έτσι, εντελώς …μεταμοντέρνα προσπαθούμε συχνά να δίνουμε σχηματικές ή πρόχειρες λύσεις και απαντήσεις στα προβλήματα και τα σπουδαία ερωτήματα που ο αιώνας αυτός άφησε πίσω του.
Ο μεγάλος υπαρξιστής φιλόσοφος, συγγραφέας και δραστήριος πολιτικά διανοούμενος Ζαν Πολ Σαρτρ δυστυχώς περιμένει ακόμα μια πιο ψύχραιμη αντιμετώπιση από τη σημερινή σκέψη. Εάν εξαιρέσουμε λίγους διανοητές οι οποίοι αναφέρονται σε αυτόν θετικά, η πλειοψηφία των σύγχρονων στοχαστών αντιμετωπίζει την περίπτωσή του, στην καλύτερη περίπτωση, μάλλον με σκεπτικισμό.
Το κείμενο που φιλοξενεί το blog είναι μια απλή μαρτυρία περισσότερο για την ανθρώπινη πλευρά του φιλοσόφου παρά για κάποια πτυχή των ιδεών του. Έχει, όμως, την αξία της, γιατί πολλές φορές από κάποια στοιχεία του βιογραφικού ενός προσώπου μπορούμε να εξάγουμε πιο ασφαλή συμπεράσματα από θεωρητικές προσεγγίσεις των πράξεών του.

Τ.Γ.

(περισσότερα…)

Read Full Post »

Older Posts »