Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Ο αιώνας που πέρασε με τον ορυμαγδό των ιδεών και των γεγονότων που μας κληρονόμησε, ακόμα δεν μας έχει δώσει τη δυνατότητα μιας ψύχραιμης ιεράρχησης και αξιολόγησής τους. Έτσι, εντελώς …μεταμοντέρνα προσπαθούμε συχνά να δίνουμε σχηματικές ή πρόχειρες λύσεις και απαντήσεις στα προβλήματα και τα σπουδαία ερωτήματα που ο αιώνας αυτός άφησε πίσω του.
Ο μεγάλος υπαρξιστής φιλόσοφος, συγγραφέας και δραστήριος πολιτικά διανοούμενος Ζαν Πολ Σαρτρ δυστυχώς περιμένει ακόμα μια πιο ψύχραιμη αντιμετώπιση από τη σημερινή σκέψη. Εάν εξαιρέσουμε λίγους διανοητές οι οποίοι αναφέρονται σε αυτόν θετικά, η πλειοψηφία των σύγχρονων στοχαστών αντιμετωπίζει την περίπτωσή του, στην καλύτερη περίπτωση, μάλλον με σκεπτικισμό.
Το κείμενο που φιλοξενεί το blog είναι μια απλή μαρτυρία περισσότερο για την ανθρώπινη πλευρά του φιλοσόφου παρά για κάποια πτυχή των ιδεών του. Έχει, όμως, την αξία της, γιατί πολλές φορές από κάποια στοιχεία του βιογραφικού ενός προσώπου μπορούμε να εξάγουμε πιο ασφαλή συμπεράσματα από θεωρητικές προσεγγίσεις των πράξεών του.

Τ.Γ.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Advertisements

Το κείμενο του Μοντεφόσκι υπόσχεται στην αρχή μάλλον περισσότερα από όσα τελικά προσφέρει. Ίσως γιατί παρασύρεται σε περιγραφές όπου το φολκλόρ και το μελόδραμα επικρατούν επί μιας γραφής, η οποία πολύ θα ήθελε να ανασυστήσει τον κόσμο του Κίπλινγκ μέσα από ένα ταξίδι φαντασμαγορικής περιπλάνησης στην παλιά Ινδία.

Τ.Γ.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Η Ιαπωνίδα πεζογράφος Μπανάνα Γιοσιμότο είναι μια συγγραφέας που διαχειρίζεται διάφορα θέματα με την ευχέρεια και ταυτόχρονα με ευκολία. Στο ύφος της θα συναντήσουμε στοιχεία μελοδραματικά και ρεαλιστικά, τα οποία επιχειρούν να σκηνογραφήσουν έναν κόσμο που αντανακλά προβληματισμούς σύγχρονους, κάποτε με τρόπο προκλητικό
Στο δείγμα γραφής που ακολουθεί η Γιοσιμότο είναι πιο συγκρατημένη. Δεν θέλει να εντυπωσιάσει, αντίθετα είναι πιο μινιμαλιστική, καίτοι η συγκίνηση που θέλει να μεταδώσει δεν αποφεύγει τον συναισθηματισμό.

Τ.Γ.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Στο κείμενο που ακολουθεί βασίσθηκε ο, τιμημένος με Νόμπελ το 1995, ιρλανδός ποιητής, δοκιμιογράφος και θεατρικός συγγραφέας Σέιμους Χίνι (1939-2013), για το τελευταίο μάθημά του στο Τρίνιτι Κόλετζ του Δουβλίνου στις 10 Ιουλίου 2013.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Το κείμενο του δυναμικού, σύγχρονου άγγλου πεζογράφου Τζόναθαν Κόου, πολυμεταφρασμένου στην Ελλάδα, θίγει ένα γνωστό αλλά πάντα ενδιαφέρον θέμα: τη διφυή σχέση του αφηγηματικού συγγραφέα με τους ήρωές του.
Ο Κόου μιλάει για τη σχέση κυρίου και υπηρέτη… Μάλλον έχει δίκιο. Αν και θυμάμαι ένα πολύ εύστοχο χιουμοριστικό animation που έδειχνε τον ήρωα ενός σκίτσου να υπάρχει όσο ο γραφίστας δεν το έσβηνε… Δίδαγμα: ο δημιουργός ασκεί απόλυτη εξουσία πάνω στο δημιούργημά του.
Ο άγγλος συγγραφέας μας όμως έχει άλλη άποψη…

Τ.Γ.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Το μικρό κείμενο του Χόρχε Λουίς Μπόρχες που ακολουθεί δεν έχει συμπεριληφθεί στα γνωστά δοκίμια του, τουλάχιστον στην Ελλάδα.
Δεν πρόκειται για κάποιο εμβριθές δοκίμιο, αλλά για κάποιες σκέψεις του θρυλικού συγγραφέα, ιστορικού περισσότερο χαρακτήρα, παρά στοχαστικού.

Τ. Γ.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Δεν ξέρω εάν και το περιεχόμενο του πολυσέλιδου μυθιστορήματος του νορβηγού πεζογράφου και μουσικού Καρλ Όβε Κνάουσγκαρντ, Ο Αγών μου είναι εξίσου δημαγωγικό, όσο και ο τίτλος του.

Αμετάφραστο στην Ελλάδα το βιβλίο αυτό, όπως διαπιστώνουμε από το κείμενο που ακολουθεί, έχει προκαλέσει πολλές συζητήσεις στην Ευρώπη και στην Αμερική.

Είναι πάντως ενοχλητικό και ασεβές στη μνήμη του Προυστ ή οποιουδήποτε άλλου μεγάλου συγγραφέα, να συγκρίνεται κάποιος νέος και αξιόλογος σύγχρονος συγγραφέας, με εκείνα τα μεγέθη. Κατά τα άλλα επιφυλασσόμεθα να μιλήσουμε όταν το μυθιστόρημα αυτό ποταμός βρει έλληνα εκδότη.

Τ. Γ.

Διαβάστε τη συνέχεια »